1963. godine u Derinkuju, pri pokušaju da proširi svoju sobu, jedan građanin je srušio deo zida. Na njegovo iznenađenje iza zida se pojavila misteriozna prostorija koju nikada ranije nije video, a iz te prostorije su počele da se nižu druge.Tako je slučajno otkriven podzemni grad Derinkuju

Gosti ne mogu videti slike, molimo Vas da se registrujete ili ulogujete


Podzemni grad Derinkuju (regija Cappadicia u Turskoj) nalazi se na 29-om kilometru od Nevšehira, na putu ka mestu Nidžde. Koliko je do sada poznato, grad ima ukupno dvadeset nivoa i spušta se na dubinu od 85 metara (radi poređenja: visina Hrama svetog Save u Beogradu je 82 metra, zajedno sa krstom na vrhu centralne kupole!). Za posetioce je otvoren tek 1969. godine, ali samo osam njegovih nivoa. Ostali nivoi su relativno neprohodni ili neistraženi u potpunosti, pa tako i nepristupačni za posetioce.
 
Prema do sada dostupnim podacima, prvi graditelji su bili Frigijci, u VIII i VII veku p.n.e, odnosno pred kraj raspada njihove države, koja je prethodnih pet vekova važila za najsnažniju u Maloj Aziji. Najstariji zapis o podzemnim gradovima u ovoj oblasti potiče iz IV veka p.n.e. i ostavio ga je Ksenofont (oko 430-354. godine p.n.e). U svom delu, Anabazi, opisuje put Kirove vojske od maloazijskog primorja ka unutrašnjosti Azije, Ksenofont piše o ljudima u Anatoliji koji su ukopali svoje domove dovoljno prostrane da prime porodicu, domaće životinje i zalihe hrane.
 
Gosti ne mogu videti slike, molimo Vas da se registrujete ili ulogujete


U podzemnim nivoima Derinkuja bile su smeštene i spavaće sobe, kuhinje, terpezarije, skladišta za hranu i druge stvari, odaje za higijenu, staje za stoku, kao i bar. Posebnu zanimljivost grada predstavlja zasvođena prostrana odaja koja je služila kao škola, a sa strane se nalaze i manje prostorije za učenje. Između trećeg i četvrtog nivoa su strme stepenice koje vode dalje do crkve sa krstastom osnovom na najnižem nivou. Crkva je dimenzija 20x9m sa preko 3 metra visine. Smatra se da je kompletan podzemni prostor mogao da primi između 20 i 50 hiljada stanovnika. Grad se snabdevao vodom iz podzemne reke, po kojoj je i dobio ime (derin kuyu - tur. duboki izvor).
 
Zanimljiv, i za stručnjake fascinantan, je i stil izgradnje ventilacionih otvora, kojih ukupno ima 52. Na površini, ovi otvori su imali oblik bunara, a poznato je i da su Arapi kroz ove otvore pokušavali da zatruju vodu i isteraju stanovništvo na površinu. Mnogi kanali su visoki i po 30 metara, a najveći ventilacioni kanal visok je 55 metara. Taj kanal silazi do same podzemne reke i verovatno je bio korišćen i kao bunar za vodu (iz podzemne reke) koja se u mirnodopskim vremenima kroz njega izvlačila na površinu.
 
Gosti ne mogu videti slike, molimo Vas da se registrujete ili ulogujete


Ovaj podzemni grad ima tri važna ulaza koja su, u slučaju opasnosti, vrlo lako mogla biti zatvorena iznutra velikim okruglim kamenim vratima. Kamena vrata su visine do 1,5 metra, debljine između 30 i 50 cm i teška od 200 do 500 kg. Na sredini tih vrata se nalazi otvor koji je služio za ubacivanje poluge i zatvaranje vrata, ali i za osmatranje onoga što se nalazilo iza vrata. Sličnim vratima je mogao biti zatvoren i svaki od podzemnih nivoa.

Pored svih ovih zanimljivosti, Derinkuju ima i tunel dugačak skoro 8 kilometara, koji vodi do drugog podzemnog grada u Kapadokiji, Kajmaklia.