Golden Homolje Set za ispiranje zlata

Autor Tema: Bitka kod Telamona - 225. pne.  (Pročitano 2078 puta)

Van mreže Aleksandar

  • Administrator
  • Heroj
  • *****
  • Poruke: 1042
  • Ugled: +122/-0
Bitka kod Telamona - 225. pne.
« poslato: 10.06.2013. 17:55 »
Gosti ne mogu videti slike, molimo Vas da se registrujete ili ulogujete

Telamon u Toskani

Bitka kod Telamona odigrala se 225. pre Hrista kraj Telamona u Toskani između rimske vojske na jednoj strani i saveza galskih plemena Boja, Gesata, Insubra i Tauriska na drugoj strani. Rimsku vojsku predvodili su konzuli Gaj Atilije Regul i Lucije Emilije Pap. Bitka se okončala odlučujućom rimskom pobedom nad Galima i označava početak rimske hegemonije u Padskoj niziji, odnosno u Cisalpinskoj Galiji.

Cisalpinska Galija je bila mirna oko 45 godina. Oko 237. pre Hrista kraljevi Boja pozvali su bez znanja stanovništva Transalpinske Gale, koji su došli sve do Ariminija. Međutim pleme Boja se nije slagalo sa svojim vođama, pa su ustali protiv Transalpinskih Gala i pobedili ih u velikoj bici. Rimljani su bili alarmirani invazijom Gala i poslali su jednu legiju ususret njima, ali na putu su saznali da je invazija okončana. Tokom 232. pre Hrista Rimljani su pokvarili odnose sa Galima nastojeći da reše socijalne probleme nastale osiromašenjem zbog Prvoga punskoga rata. Na teritoriji galskoga plemena Senona u Picenumu podelili su zemlju svojim građanima, a Senone su proterali.

Gali kreću u Etruriju 225. pre Hrista

Galska plemena Boji i Insubri su bili nezadovoljni takvom rimskom politikom. Sumnjali su u imperijalističke namere Rima, pa su 225. pre Hrista odlučili da krenu u rat protiv Rimske republike. Pored mobilizacije Gala iz Cisalpinske Galije unajmili su Gesate, ratničko pleme Transalpskih Gala. Potakli su kraljeve Gesata da im se pridruže perspektivom velikoga ratnoga plena u slučaju pobede nad Rimom. Veneti i Cinomani su stali na stranu Rimljana, pa su Boji i Insumbri morali da deo snaga ostave u padskoj niziji da bi se zaštitili od njih. Galska vojska brojala je 50.000 pešaka i 20.000 konjanika i krenula je prema Etruriji. Zbog galske pretnje Rimljani su sklopili sporazum sa kartaginjanskim vojskovođom Hasdrubalom Lepim dajući mu odrešene ruke da preuzme kontrolu nad oblastima južno od reke Ebro. Rimljani su pozvali u pomoć sve svoje saveznike.

Brojno stanje rimske vojske

Rimski konzul Lucije Emilije Pap okupio je 22.000 vojnika raspoređenih u četiri legije, a pored toga raspolagao je sa 32.000 savezničkih vojnika. Svoju vojsku rasporedio je kraj Ariminija, gde je čekao galsku vojsku. Drugi konzul Gaj Atilije Regul nalazio se na Sardiniji sa svojim legijama radi gušenja pobune. Pored toga Etrurci i Sabinjani su došli u pomoć Rimljanima sa 54.000 vojnika. Veneti, Cenomani, Umbri i Sarsinati sa ukupno oko 40.000 vojnika trebali su da napadnu zemlju Boja. Sam Rim branilo je 21.500 rimskih i 32.000 savezničkih vojnika.

Poraz rimske vojske kod Festule

Gali su sa svojom vojskom uspeli da neometano pređu Apenine, uđu u Etruriju, gde su pustošili i pljačkali sve do Kluzija, koji se nalazio na tri dana hoda od Rima. Tu je predveče rimska vojska pod komandom pretora srela galsku vojsku, pa su se uveče ulogorili. Gali su izveli ratnu varku. Preko noći su ostavili logorske vatre i povukli su pešadiju do Fesule, gde su pripremili zamku. Ujutro se povlačila i galska konjica, pa su Rimljani pomislili da galska vojska beži. Zbog toga su ih progonili dok nisu upali u galsku zamku kod Festule. Kod Festule je došlo do bitke, u kojoj je poginulo oko 6.000 Rimljana. Nakon poraza preostali deo rimske vojske povukao se na jedno brdo, gde su se našli pod opsadom.

Gali se povlače kroz Etruriju

Ubrzo je stigao konzul Lucije Emilije Pap sa drugom rimskom vojskom, pa je zbog toga kralj Gesata Aneroest predlagao da se Gali povuku. Smatrao je da ne treba da rizikuju bitku, kad su već prepuni ratnoga plena. Gali su se složili sa Aneroestovim predlogom, pa su krenuli da se povlače duž obala Etrurije. Lucije Emilije Pap ih je sledio i napadao im pozadinu, ali nije hteo da riskira odlučnu bitku sa njima. Drugi konzul Gaj Atilije Regul se zbog rata sa Galima vraćao sa vojskom sa Sardinije i kraj Telamona u Etruriji, u području zvanom Kampo Regio, njegova vojska naišla je na galsku prethodnicu i zarobila je.

Konjička bitka oko brda

Galska vojska se slučajno našla između dve rimske konzularne vojske. Gaj Atilije Regul je hteo da njemu pripadne slava, pa uopšte nije obavestio drugoga konzula. Požurio je i sa konjicom je zauzeo brdo iznad puta, kojim su Gali trebali da prođu. Gali su mislili da se radi o delu Papove vojske, pa su poslali konjicu i nešto lake pešadije da rasšisti put. Kada su Gali saznali da se radi o Gaju Atiliju poslali su pešadiju. Kada je Pap saznao da se Regul nalazi u opasnosti na brdu poslao je konjicu u pomoć. Gasate su se tokom bitke borili goli. Bitka se u početku odvijala oko brda na kome je bio Regul. U nastalom metežu poginuo je Regul, ali rimska konjica je nakon uporne borbe uspela da zadrži kontrolu nad brdom.

Pešadijska bitka

Prava velika bitka započela je sukobom pešadija. Gali su Gesate i Insumbre rasporedili protiv Lucija Emilija Papa, a Tauriske i Boje protiv Regula. Na galskim krilima bila je konjica i bojna kola. Rimljani su bitku započeli zasipajući Gale kišom kopalja. U tome napadu najviše su stradali Gesati, koji su se borili goli i sa malim štitovima, koji nisu pokrivali telo poput rimskih štitova. Nakon toga došlo je do borbe prsa o prsa. Rimljani su imali veće štitove i kratke mačeve, koji su bili prikladniji za blisku borbu. Osim toga napadali su sa višega terena. Bitku je okončala rimska konjica napadom na galske bokove sa uzvišenoga terena. Galska pešadija je sasečena, a konjica je umakla. Poginulo je 40.000 Gala, a zarobljeno je bar 10.000.

Pokoravanje Padske nizije

Ubrzo nakon bitke Lucije Emilije Pap je sproveo kaznenu ekspediciju protiv Boja i opustošio im zemlju. Tokom 224. pre Hrista Boji su bili potpuno pokoreni. Ta pobeda ohrabrila je Rimljane u nameri da Gale potpuno isteraju iz Padske nizije. Nakon dve godine rata Insubri su bili poraženi 222. pre Hrista i nakon toga se povukli predajući teritoriju Rimljanima. Tokom 221. pre Hrista sva plemena Padske nizije pokorila su se Rimljanima. Jedini izuzetak su bili Ligurci, koji su se još držali u planinskim utvrđenjima.